اعتراف

خوشبختیش تنها امید من تو زندگیه

میخوام خوشبخت ترین زن دنیا بشه. نمیدونم چقد باید عاشقش باشم تا به حقیقت بپیونده. درسته که ضعف هایی دارم درسته که گاهی ناخواسته واقعا ناخواسته ناراحتش میکنم ولی نمیدونم میدونه یا نه که حاضرم برای خوشبختیش کوه که نه یه رشته کوهو جا به جا کنم

نه... شعار نمیدم از خدا می خوام بهم توفیق بده عاشق ترین مرد دنیا باشم. از خدا می خوام این عشق رو آسمونی کنه

نمیدونم چقدر قراره عمر کنم... یک سال ، ده سال ، پنجاه سال ، شایدم تا فردا ؛ هیچ باکی از رفتن ندارم وقتی خدا بزرگ ترین آرزومو برآورده کرده!

درکنار همه اینا کمی هم می ترسم... حالا از خدا می خوام عشق و محبت مارو حفظ و روزافزون کنه و عواملی که از بیرون آرزوهای خوبی برامون ندارن رو ازمون دور کنه

یاعلی